Wybierz język witryny

lang - pllang - delang - gb


Informacje o obiekcie:


Nazwa:
Stara Hańcza
Miasto:
Wiżajny 16-407
Województwo:
podlaskie
Współrzędne GPS:
54.283611 / 22.816110999999978
Szlak:
Rospuda
Typ:
Atrakcje

Ocena obiektu (ocen: 90) 4.2 / 10


Opis obiektu:


Miłośników dawnych dworów i pięknych przydworskich parków zapraszamy do Starej Hańczy. Majątek istniał tam już w XVII w. i obejmował prawie całą północną część dzisiejszego Suwalskiego Parku Narodowego i jego otuliny. Dwór, zbudowany prawdopodobnie w XVIII w. znajdował się na wzniesieniu z widokiem na jezioro Hańcza i otoczony był parkiem i ogrodem - do dziś można podziwiać aleję lipową będącą pomnikiem przyrody. Sam park został wpisany do rejestru zabytków. Istniały również budynki gospodarcze, stawy rybne, warzywnik.

Zachęcamy Was do spaceru ścieżką \\\"Drzewa i krzewy parku podworskiego w Starej Hańczy\\\". Jej długość to zaledwie 1,5 km. Oznakowana jest kolorem czarnym. Na planie sytuacyjnym dawnego majątku zaznaczono punkty: Ruiny dworu, Ruiny oficyny, Ruiny budynków gospodarczych, Studnia, Stawy, Aleja lipowa, Drzewa dawnego sadu, Strumień oraz Rzeka Czarna Hańcza.

Majątek miał kilkunastu właścicieli. Pierwszym był dworzanin królewski Stanisław Lipnicki, kolejni byli, m.in. hrabiowie Scypion-Grabowscy, Tomasz Bogumił Swiatopełk Mirski, rodzina Beegerów. W czasie II wojny światowej usunięto właścicieli i utworzono w dworze siedzibę leśnictwa, potem stacjonowała tam milicja. W 1946 r. dwór został spalony. Istnieje kilka teorii uzasadniających to. Być może milicjanci produkując bimber wywołali pożar albo podpalono dwór celowo w ramach akcji niszczenia dworów - nieodżałowana strata dla nas wszystkich. Czasem zastanawiamy się, co jest gorsze - to czy dwory i pałace palono, czy to, że współcześni właściciele przemieniają je w dziwolągi, które nie przypominają swojej historycznej formy.

Obecnie Stara Hańcza to malutka kolonia, a z dworu zachowały się jedynie ruiny piwnic. Ale jest i legenda. Mówi ona, że w zatoce na wprost dworu wojska napoleońskie, które wycofywały się z tego terenu, zatopiły skarb. Prawdą jest, że doszło tu w 1831 roku do potyczki polskich powstańców (przegrali), z carskim wojskiem. Poległych pochowano we wspólnej mogile we wschodniej części parku. Prawdopodobnie to oni przed bitwą zatopili kasę powstańczą w jeziorze, aby nie wpadła w ręce wroga.


Aktualne komantarze do obiektu


Aktualnie brak komentarzy dla obiektu.


By dodawać komenatrze musisz się zarejestrować i zalogować w górnej części strony.

back to top